Home / ΙΣΤΟΡΙΑ / Μέσα στην έκθεση του Μουσείου Ακρόπολης για τα Ελευσίνια Μυστήρια

Μέσα στην έκθεση του Μουσείου Ακρόπολης για τα Ελευσίνια Μυστήρια

Μια συλλογή από μοναδικά έργα που έχουν βρεθεί στην Ελευσίνα, σχετικά με την πιο σαγηνευτική τελετή της αρχαιότητας, για την οποία ακόμα έχουμε ελάχιστη γνώση  M. HULOT

Η θρησκεία των Ελλήνων από την αρχαιότητα είχε δημόσιο χαρακτήρα και ήταν στενά συνδεδεμένη με την πολιτική ζωή κάθε περιοχής.

Παράλληλα, όμως, αναπτύχθηκαν οι μυστηριακές λατρείες ορισμένων θεών που άγγιζαν τον συναισθηματικό κόσμο του κάθε ανθρώπου και αυτό που προσδοκούσε προσωπικά, ως άτομο: την προσωπική του ευτυχία στη ζωή αυτή αλλά και στη μετά θάνατον ζωή.

Αυτή η πλευρά της αρχαίας θρησκείας, η οποία δεν είναι τόσο γνωστή, προβάλλεται με τον καλύτερο τρόπο αυτές τις μέρες στο ισόγειο του μουσείου Ακρόπολης, σε μια έκθεση που παρουσιάζει τα σημαντικότερα έργα που έχει φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη και έχουν σχέση με τα Ελευσίνια Μυστήρια:

Μοναδικά έργα που έχουν βρεθεί στην Ελευσίνα όπως το άγαλμα της Φεύγουσας Περσεφόνης (1ο μισό 5ου αιώνα π.Χ.), το πρώιμο κλασικό ανάγλυφο με την παράσταση Δήμητρας και Κόρης (Περσεφόνη) (1ο μισό 5ου αιώνα π.Χ.), ιερά σκεύη όπως κέρνοι, πλημοχόες και θυμιατήρια, αλλά και μνημεία με παραστάσεις των πρωταγωνιστών των μεγάλων μυστηρίων, του Ιεροφάντη και του Δαδούχου.   Περιλαμβάνονται επίσης ευρήματα από το Ελευσίνιο της Αθήνας αλλά και την Ιερά Οδό (η πανηγυρική πομπή ξεκινούσε από την Αθήνα με πλήθος μυημένων και υποψηφίων για μύηση και κατέληγε στο τελεστήριο της Ελευσίνας), αλλά και ορισμένα χαρακτηριστικά ευρήματα από το Ιερό της Αφροδίτης που βρίσκεται δίπλα στην Ιερά Οδό, στην περιοχή του Δαφνίου.

Οι αρχές της λατρείας στην Ελευσίνα χάνονται στους μυκηναϊκούς χρόνους, ενώ τελευταία φορά τα Ελευσίνια Μυστήρια έγιναν το 395 μ.Χ.

Τα μεγάλα μυστήρια της Ελευσίνας ήταν ανοιχτά σε όλους, με εξαίρεση τους βαρβάρους και τους φονιάδες. Η προετοιμασία για τη μύηση ξεκινούσε κάθε χρόνο στην αρχή του φθινοπώρου στην Αθήνα με την έλευση των Ιερών αντικειμένων που φιλοξενούνταν για λίγες μέρες στο Ελευσίνιο, στους πρόποδες της Ακρόπολης.

Οι μύστες συμμετείχαν σε τελετή εξαγνισμού, έκαναν θυσίες και άρχιζαν τη νηστεία και την περισυλλογή. Την πέμπτη ημέρα σχηματιζόταν η θρησκευτική πομπή με πυρσούς που διένυε 21 χιλιόμετρα και έφτανε το σούρουπο μέχρι το ναό της Δήμητρας στην Ελευσίνα.   22.2.2018 Τα μεγάλα μυστήρια της Ελευσίνας αποκαλύπτονται στο μουσείο της Ακρόπολης

Μετά την προσφορά της θυσίας οι μύστες διέκοπταν την νηστεία πίνοντας τον κυκεώνα, ένα μείγμα από νερό, αλεύρι και φλισκούνι. Η τελετή της μύησης γινόταν σε ένα ειδικό κτίριο, το Τελεστήριο, με μια τετράγωνη αίθουσα 2.500 τετραγωνικών μέτρων.

Στο μέσο της αίθουσας υπήρχε ένας ναΐσκος, το Ανάκτορο, τα άγια των αγίων, στον οποίο έμπαινε μόνο ο αρχιερέας, ο Ιεροφάντης. Η τελετουργία περιελάμβανε τα λεγόμενα και τα δρώμενα που ήταν αφηγήσεις και δράσεις από τα πάθη της Δήμητρας μέχρι την άνοδο της Περσεφόνης από τον Άδη.  Τέλος, ο Ιεροφάντης έμπαινε στο Ιερό και έβγαινε λίγο αργότερα με τα Ιερά αντικείμενα των δυο θεοτήτων, τα δεικνύμενα, τα οποία πρόβαλλε στους μυημένους. Εκείνη τη στιγμή η κατασκότεινη τεράστια αίθουσα του μυστηρίου γέμιζε φως που ερχόταν από το Ανάκτορο -κάτι που θύμιζε την ανάσταση και το άγιο φως!   Δείτε το slideshow Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO Πηγή: www.lifo.gr

Η τελευταία μέρα μετά τη μύηση έκλεινε με την σπονδή νερού από τις πλημοχόες, μία προς την ανατολή και μία προς τη δύση. Συνοδεύονταν από μυστικές επικλήσεις οι οποίες ήταν ευχές για βροχή απαραίτητη για τη νέα σπορά στις αρχές του φθινοπώρου.

Οι μύστες μετά την τελετουργία αισθάνονταν καθαγιασμένοι και προσδοκούσαν την χάρη των δύο θεών και την ευφορία των καρπών της γης.

Ο μύθος της Κόρης που χάθηκε στα έγκατα της γης και ξαναγύρισε να φέρει τη χαρά στη Δήμητρα συμβολίζει τον κύκλο του σπόρου των δημητριακών που χάνεται στη γη το χειμώνα για να βλαστήσει την άνοιξη και να καρπίσει το καλοκαίρι, χαρίζοντας τροφή στους θεούς και να συνεχίσει την αέναη διαδρομή του.

Οι αρχές της λατρείας στην Ελευσίνα χάνονται στους μυκηναϊκούς χρόνους, ενώ τελευταία φορά τα Ελευσίνια Μυστήρια έγιναν το 395 μ.Χ.

Τα μυστήρια ως βασικό χαρακτηριστικό είχαν τη σιωπή σχετικά με τα τελούμενα. Δηλαδή οι μυημένοι ορκίζονταν ότι δεν πρόκειται να αποκαλύψουν ποτέ και σε κανέναν τις τελετουργίες των μυστηρίων και γι’ αυτό πάρα πολλά πράγματα δεν τα γνωρίζουμε.

Ωστόσο έχουμε αρκετά τεκμήρια από τις ανασκαφές της Ελευσίνας τα οποία μας δίνουν μία γεύση για το τι γινόταν εκεί.

https://www.lifo.gr/articles/archaeology_articles/183998/mesa-stin-ekthesi-toy-moyseioy-akropolis-gia-ta-eleysinia-mystiria

Πηγή: www.lifo.gr

Δείτε επίσης...

18 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς με την παρουσίαση του ιστορικού και βραβευμένου πολιτιστικού ντοκιμαντέρ για τη Μονή Δαφνίου (1951)

[Το κείμενο που παρουσιάζεται παρακάτω για πρώτη φορά δημοσιεύτηκε κατά τη διάρκεια της προβολής του …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Show
Hide

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο